See the light


Silke Anna Marie Hendriks is de naam die ik 33 jaar gelden van mijn ouders heb gekregen. Ik wil met een ieder heel graag mijn levenservaringen, lessen en passie delen. Om samen met en van elkaar te leren en samen een mooier leven neer te zetten. Een platform te bieden om te helen en te delen. Heb het besef dat er altijd licht is aan het einde van de tunnel. Het licht dat op jou schijnt en jou in de schijnwerpers zet om gezien te worden, shine bright Because you are a star! 

Terug kijken naar mijn jeugd voelt vreemd, veel emoties komen er boven. Vooral emoties van niet geaccepteerd worden en alleen zijn. Anders zijn dan de rest en niet begrepen worden is erg eenzaam. Keer op keer werd er gezegd doe maar gewoon en lekker normaal…Maar wat is normaal zijn eigenlijk? Ik begon mij langzaam maar zeker aan te passen aan wat de buitenwereld graag zag en durfde ik niet meer mezelf te zijn of mezelf uit te spreken wat ik dacht, zag of hoorde.

Ik herinner mij nog goed dat ik uren op mijn kamer door kon brengen op een klein houten stoeltje voor het raam, kon nog geen letter lezen maar altijd met een boek op schoot en was verhalen aan het vertellen. Ja verhalen vertellen, dat was wat ik leuk vond, en nog steeds vind. Hier was ik op mezelf en gelukkig en in mijn eigen vertrouwde “wereld”. Ook kon ik fantaseren over hoe ik later zou zijn als ik “groot” was. Speelde ik dat al helemaal in gedachten of met poppen al na. Ik wilde al zo graag volwassen zijn.
Omdat ik mij niet goed meer kon uiten liep ik vaak tegen de muur. Vond ik school niet bepaald leuk en voelde dit voor mij meer als bijzaak of iets noodzakelijks. Deed hier dan ook nooit volledig mijn best. Al die taaie stof daar had ik niets mee, gedachten dwaalden dan ook vaak af op momenten dat ik MOEST leren. Ik heb nooit het nut ingezien van bepaalde lessen die er op school werden gegeven, ik riep dan ook altijd waarom moet ik dit leren! Hier ga ik later toch niets mee doen! Ik zei regelmatig wat ik dacht en wilde me graag uitspreken zeker wanneer er onrecht in het spel was. Onrecht was en is iets waar ik nog steeds slecht mee samen kan. Maar ook hier werd ik geremd. Dan werd er gezegd; Silke het is beter als je niet meer zo op de voorgrond staat en niet altijd het hoogste woord voert. Weer werd ik tegengehouden en voelde ik mij alleen en verloren en raakte ik steeds meer verwijderd van mijn eigen identiteit, mijn eigen zijn, mijn eigen IK.

In mijn puberteit begon ik een eigen pad te bewandelen, werd tegendraads, ik ben gaan roken, begon alcohol te drinken, ging vaak op stap en ontwikkelde op zeer jonge leeftijd een slecht eetpatroon. Dit varieerde van mezelf compleet uithongeren tot alles naar binnen proppen wat maar voor handen was. Ik trok mensen aan die zich ook op dit level, deze energie begaven en dat voelde toen vertrouwd. Toch bleef er altijd een stem in mij die mij met beide benen op de grond wilde houden en mij altijd heel goed influisterde wat “goed” of “slecht” was. Niet dat ik hier altijd gehoor aan heb gegeven maar dat heeft mij wel de lessen geleerd die mij hebben gebracht waar ik nu sta.

Om weer even terug te keren naar mij als klein meisje, is mij in de loop der jaren heel veel duidelijk geworden. Veel dingen, gedachten en beelden heb ik jarenlang verbannen en weggestopt. Door niet te praten en gevoelens en emoties weg te stoppen heb ik mij nooit compleet gevoeld, nooit mezelf gevoeld en was ik letterlijk de weg kwijt. Waar was Silke gebleven?

Ik ben 1x het gesprek met iemand aangegaan omdat ik wilde weten of het écht was wat er vroeger is gebeurd en dit geen boze droom is geweest. Toen ik mij openstelde werd dit een beetje lachend weggewimpeld van nee joh! En ja hoor daar begon ik weer aan mijzelf te twijfelen. Nu weet ik wel beter, ik mag op mijn gevoel vertrouwen en weet dat mijn gevoel juist is.

Als klein meisje is er iets op seksueel gebied gebeurd wat niet hoort. Ik werd hierbij met geld en snoep omgekocht om maar niets te vertellen, stil te houden wat er gebeurde. Door deze gebeurtenis jarenlang weg te drukken en ervoor weg te lopen heb ik een ongezond gedrag ontwikkeld en een negatief zelfbeeld gecreëerd. Door een negatief zelfbeeld en negatieve gedachten trek je ook energie en dingen aan die hiermee resoneren. Dat gebeurde ook in de jaren daarna.

Na wat losse relaties en jeugdvriendjes is er een persoon in mijn leven gekomen met wie ik een aantal jaren samen ben geweest en heb samen gewoond. Dit zijn niet altijd even leuke jaren geweest. In deze relatie begon geestelijk en lichamelijk geweld al snel “normaal” te worden, was er drugsgebruik, een miskraam en had ik geen invloed op mijn eigen inkomen waardoor ik een aantal jaren in de schuldsanering ben geraakt. Toch ben ik erg dankbaar voor deze relatie en heb ik de persoon in kwestie vergeven voor zijn daden. Ik kan hem dan ook oprecht in zijn ogen aankijken en gelukkig voor hem zijn met zijn leven wat hij nu leeft.

Stukje bij beetje zijn de puzzelstukjes de afgelopen tijd op z’n plaats komen te liggen en weet ik waar mijn eetstoornis, mijn struggling met geld en negatief zelfbeeld op gebaseerd zijn.

Ik ben mezelf enorm dankbaar dat ik ondanks alles altijd het positieve van alles ben blijven inzien. Voor mij is er nooit een opgeven geweest, dit kwam niet eens in mij op. Ik weet zeker dat het team van Engelen om mij heen mij hierin altijd hebben gesteund en hebben bijgestaan en nog steeds <3.

In het afgelopen jaar is er veel gebeurd, heb ik veel geleerd over mezelf ook op spiritueel vlak en ben ik stiekem weer een beetje die kleine blonde rebelse Silke van vroeger. Zoveel ontwikkelingen al mogen meemaken en dit wordt alleen maar meer en mooier. Ik voel veel liefde en ben zo dankbaar met alle lessen die ik tot nu toe heb mogen leren in mijn leven.

Waar mij passie voor fashion en lifestyle vandaan komt is mij nu ook duidelijk. Fashion en mijn bewustzijn van uiterlijk heeft mij al die jaren op de been gehouden. Uiterlijk en uitstraling is je visite kaartje en zegt veel over hoe je in het leven staat. Hier ben ik mij van kinds af aan altijd heel erg bewust van geweest en wist mij door mijn uiterlijk en kleding altijd goed te presenteren.

Toeval bestaat in mijn optiek niet. Dingen gebeuren niet voor niets en zo ook niet de start van mijn bedrijf Puresilke. Net zoals het komen en gaan van mensen op je levenspad. Voorheen vond ik het vervelend en onbegrijpbaar waarom vriendschappen verwaterden of stuk liepen. Nu weet ik de reden en omhels ik alles en iedereen die meelopen op mijn pad, soms kort, soms lang, terugkerend of voor altijd <3.

Een warm hart en onvoorwaardelijke liefde draag ik toe aan mijn moeder. Ze is afgelopen februari overleden aan de gevolgen van ALS. Mijn moeder is mijn grootste voorbeeld en inspiratiebron, dit door haar positiviteit en enorme levens- en wilskracht. Ze heeft laten zien dat je ondanks “ziek” zijn door kan en mag gaan met leven. We zijn nu hier en hebben allemaal een les te leren in dit leven, zo ook ik. Dit is daarom ook een drijfveer om iets moois te maken van mijn eigen bedrijf en ik heb alle vertrouwen dat dit ook gebeuren gaat.

Ik leef in het NU, vanuit liefde voor mezelf en alle liefde om mij heen. Ik ga af op mijn verlangens en dromen en wil dit heel graag met iedereen delen.

Dankbaar ben ik voor alle lessen en liefde <3

Love Puresilke
 
 
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *